Idąc przez Białystok, pierwszy lepszy poeta opisze walkę młodej zimy i doświadczonej jesieni, która w Białym jest wyjątkowo upierdliwa, nazywając rzeczy po imieniu. Śnieżne armie walą się raz po raz, aż w końcu po niechcianej kapitulacji wrócą tak około grudnia.
Z doświadczenia wiem, że nie warto opisywać czegokolwiek używając porównań, bo ogół populacji nie-zro-zu-mie. (H: Nadążacie?... E: Yhym!...) Dlatego powiemy, że pogoda jest do dupy.

(J&A: To Michael!? H: Yes, kurrrwa! Czujcie, że już nogów w dupach nie macie! )

Dwunasty! Dwunasty!